سمینار تعامل بین جاذب های اجزاء چهره و جاذب های چهره کامل در قشر گیجگاهی مغز  

فروش پایان نامه های کارشناسی ارشد، کارشناسی و کاردانی - کارآموزی - پروژه های برنامه نویسی - سوالات استخدامی

محل لوگو

آمار سایت

سمینار تعامل بین جاذب های اجزاء چهره و جاذب های چهره کامل در قشر گیجگاهی مغز


سمینار تعامل بین جاذب های اجزاء چهره و جاذب های چهره کامل در قشر گیجگاهی مغز

مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد

رشته تحصیلی: برق



چکیده:

نقش سلول چهره در قشر گیجگاهی مغز در فایند بازشناسی چهره چیست؟ گروهی از نرون ها در قشر گیجگاهی به صورت گزینشی به تصاویر چهره پاسخ می دهند، ولی نقش دقیق آن ها و مزیت محاسباتی این سلول ها در شناسایی چهره به درستی مشخص نشده است.
ما شبکه عصبی ماژولاری شبیه سازی کردیم که به طور ساده ای ستون های ویژگی در قشر گیجگاهی را مدل می کرد. سلول های این ناحیه به اشیاء با پیچیدگی متوسط پاسخ می دهند. در ادامه، شبکه دو لایه ای ساختیم که پس از لایه اول ذکر شده، دارای ذکر شده، دارای لایه دوم بود که سلول های چهره را مدل می کرد.
این لایه تصاویر چهره به صورت یک کل ذخیره می کند. شبکه ها دارای نروهای تحریکی-مهاری با تابع فعالیت آستانه خطی هستند که دارای پارامتر های مطابق با مقادیر واقعی بیولوژیکی هستند. ورودی به شبکه ها چهره های انتخابی تصادفی از پایگاه داده کیت چهره بود.
یکی از اجزای چهره تغییر می کرد یا به صورت ناقص به شبکه ارائه می شد، سپس کارایی شبکه در دو وظیفه فراخوانی و بازنشانی محاسبه می گردید. نتایج ما برتری شبکه دو لایه را در باز نشانی چهره نشان می داد، در شرایطی که لایه اول به جزء چهره غلط در بیشتر آزمایش ها میل می کرد، لایه دوم با داشتن اطلاعات ارتباط بین اجزاء چهره به جزء چهره هدف میل می کرد. از طریق این شبیه سازی ها ما دریافتیم که یکی از نقش های سلول چهره وارد کرد هویت در شبکه است که این کار با ارتباط برقرار کردن بین اجزاء یک محرک ترکیبی همچون چهره انجام می گیرد. ما پیشنهاد می کنیم این ساختار کمک به نمایان ساختن تغییرات کوچک در محرک می کند.
یک آزمایش سایکو-فیزیک طراحی گردید که در آن به افراد یک سری چهره از پایگاه داده نشان داده می شد. یک نام به هر کدام از چهره ها اختصاص پیدا کرده بود. فاز تست از دو قسمت تشکیل شده بود. در قسمت اول، به افراد یک جزء چهره به تنهایی نشان داده می شد. در قسمت دوم، از افراد خواسته می شد که چهره های کامل را که فقط در جزء قسمت اول فرق داشتند شناسایی کنند.
نتایج آزمایش نشان می دهد که افراد در شناسایی اجزای چهره وقتی که در کل چهره ظاهر شده باشند بهتر هستند نسبت به وقتی که به تنهایی ظاهر شوند. این نتیجه، نتایج شبیه سازی های ما را نیز تایید می کند: اطلاعات درباره ارتباط بین اجزاء چهره کمک به بازنشانی و فراخوانی آن جزء می کند.

 

نوع فایل: PDF

تعداد صفحات: 75

  انتشار : ۱۵ اسفند ۱۳۹۶               تعداد بازدید : 664

برچسب های مهم

تمام حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به "" می باشد

فید خبر خوان    نقشه سایت    تماس با ما